Yeni Türkü ile tanışmam 1984 senesini bulur; evet ben 5 yaşından beri Yeni Türkü dinliyorum ulan! Sarıkamış'ta Akdeniz Akdeniz'in plağı çalardı bütün gün. Ben de bağıra çağıra Maskeli Baloyu söylerdim. Sarıkamış'tan güzergah Bursa'ya çevrilince Yeni Türkü kasetleri çalınmaya devam etti peder sağolsun: Günebakan, Dünyanın Kapıları, Yeşilmişik, Vira Vira ve Aşk Yeniden... Aşk Yeniden ile birlikte ben yeniden keşfettim Yeni Türkü'yü. Yaşın bu işlerden anlar hale gelmesinin de katkısı vardı elbet. Haris Aleksio'nun Ta Tragoudia Tis Harulas isimli hayatta dinlediğim en güzel albümler top 5'inde yer alan albümün eve girmesiyle Akdeniz Akdeniz'e tekrar dönüp her gün Aşk Yeniden'e kadar dinledim albümlerini yıllarca. Bu dönemde Buğdayın Türküsü isimli bir de yasaklanan albümleri olduğunu öğrendik; aradık taradık bulamadık...
Bilinçli bir Yeni Türkü dinleyici olup albümlerini alıp konserlerine gitmeye başladıktan sonra Yeni Türkü Süper Baba dizi müzikleri, Rumeli Hisarı Konseri (ki Buğdayın Türküsü'nden de şarkılar vardır) ve Külhani Şarkıları yayınladı ve dağıldı. Her ne kadar Derya Köroğlu yeni bir ekip kurup bir de albüm çıkardıysa da yıllarca eskinin ekmeğini yemek dışında bir şey yapmadı benim gözümde.
Ben hala Yeni Türkü dinlemeye devam ettim ama yeni ekibi Yeni Türkü saymadığımdan hiçbir konserine gitmedim. Çıkardıkları albümü de almadım zaten. Bu arada Yeni Türkü'yü benden bile çok seven bir dostum sayesinde Buğdayın Türküsü geçti elime, iş yerinde çok sevdiğim şarkıların sözlerinde imzası olan Turgay Fişekçi ile tanışıp ayak üstü sohbet edip kiraz bile yedim.
Bu kadar boş laf yeter: Yeni Türkü 30 Yılın Türküsü konserini duyduğum ilk gece heyecandan uyuyamadım. Düşünün 30 yıllık hayatımın 25 yılının fon müziğini oluşturan grup ilk günden beri katkıda bulunanları toplayacaktı; bir nevi reunion... Önce 20 yıllık dostum, birlikte grubun şarkılarını hatmedip konserlerine gittiğimiz dostumu aradım "gel lan İstanbul'a" diye, iş güç vs sayıkladı. Sonra Buğdayın Türküsü'nü tedarik eden Yeni Türküdaşım'a ulaştım, önemli bir şahsiyet olduğundan davetiyesi varmış zaten, bana da ayarlamaya çalışıp başarılı olamayınca "sen başının çaresine bak" dedi.
Gelelim bu geceye: Zerrin Atakan, Selim Atakan, Derya Köroğlu üçlüsünün Buğdayın Türküsü'nün söylemesi, Tuncer Tercan'ın sesinden Öldükten Sonrayı dinlemek, sahnede Zerrin Atakan'ı görmek, Akdeniz Akdeniz kadrosunun Yılmaz Peşrev'i çalması, en sevdiğim Yeni Türkü kadrosu Derya Köroğlu-Murat Buket-Cengiz Onural-Fuat Oburoğlu dörtlüsünü belki de son defa sahnede görmek, ilk yıllara ait fotoğraflar, Haris Aleksiou'nun muhteşem sesi ve son olarak 30 yıl boyunca bir şekilde katkıda bulunmuş olanların sahneye çıkması ve şarkı söylemesi... Bunları gördüm/duydum ya ölsem de gam yemem artık. Keşke beni onlarla tanıştıran da görebilseydi.
Hayatımdaki bir sayfayı kapattım herhalde o sebeple mutluyum. Son olarak gelelim konserde yer alan isimlere ve şarkılara: Selim Atakan, Derya Köroğlu, Zerrin Atakan, Eftal Küçük, Tuğrul Bayrak, Tuncer Tercan, Murat Buket, Fuat Oburoğlu, Cengiz Onural, Erkin Hadimoğlu, Fatih Ahıskalı, Furkan Bilgi, Serdar Barçın, İsmail Soyberk, Haris Aleksiou, Murathan Mungan, Yaşar Miraç, Meral Özbek, Lale Müldür, Yıldırım Türker, Turgay Fişekçi. Keşke Muammer Ketencoğlu da olsaydı...
Buğdayın Türküsü: Buğdayın Türküsü, Sardunyaya Ağıt, Sonbahardan Çizgiler
Akdeniz Akdeniz: Telli Telli, Çember, Yılmaz Peşrev, İstersen Hiç Başlamasın, Maskeli Balo, Öldükten Sonra, Gurbete Kaçacağım
Günebakan: Günebakan, Olmasa Mektubun, Rüzgar, Başka Türlü Birşey
Dünyanın Kapıları: Dönmek, Göç Yolları, Resim
Yeşilmişik: Yeşilmişik, Açelya, Destina, Yağmurun Elleri, Fırtına
Vira Vira: Vira Vira, Deliler
Aşk Yeniden: Aşk Yeniden, Yedikule
Süper Baba Dizi Müzikleri: Bana Bir Masal Anlat Baba
Külhani Şarkılar: Cevriye, Telgrafın Telleri
Yeni: Nakka
Kıskanıyorum ben bu adamı. Aklına geldiği gibi saçmalayıp üstüne de para alıyor, yavrum benim bakışlara bak; hele o gözlüğü tutuşu.
Kendisiyle 2007 yazında tanıştık. Adapazarı'ndaki odamın birkaç üyesinden birisi oldu (diğerleri sünger yatak, televizyon, laptop, İkea kutusu ve lambası, araba buzdolabı. Odada dikey hiçbirşey yoktu ve oturmak mümkün değildi; paso yatış). Küçüktü, ucuzdu, sessizdi, tipi güzeldi ve işini iyi yapıyordu. O günden beri her sıcak yaz gününde en yakın dostum oldu. Eve gelince açıyorum kendisini evden çıkana kadar açık. İyi serinletiyor ve az ses yapıyor. Hatta sesi iyi de uyku yapıyor. İyi ki varsın Sinbo CH-9.
Pek yoktur buraya bakan ama olur da derlerse "bir haftadır nerdeydin kuzum; tatil ortamlarına mı akıyordun da yazmadın birşey?" tek cevap verebilirim: "nerdeeeeee". Ben de isterdim fotoğraftaki gibi bir ortamda olayım bir hafta.
hem de en Monakolusundan. Benim ananem Grace Kelly olsa ben de böyle olur muydum acaba?
Herkes ekonomik krizle cebelleşirken Norveç'in tuzu kuru. Petrol ve doğalgazdan kazandıkları parayı çarçur etmeyip biriktiren Vikingler 100 yıllık bir plan yapıp birikimlerini mortgage fonlarına değil enerji fonlarına yatırmışlar. İzlanda batarken onlar rahat. Petrol öncesi dönemde yoksulluk yaşadıklarından para biriktirme huyu da varmış bu Norveçli kardeşlerimizin. İrlanda örneği vardı önümüzde bir de Norveç'i incelemek lazım. Kendilerinin AB dışında kalmayı tercih ettiğini de unutmayalım.
Futbol artık kara para aklama yöntemi bir süredir. Kulüp alımları, futbolcu transferleri ve bahisler bu iş için kullanılan yollar. Bir komisyon oluşturulmuş ve 25 ülkede yapılan incelemede 20 örneğe rastlanmış. Bunların arasında vergi kaçırmak için yurtdışında ödeme yapmaktan imaj hakkı adı altında 3. partilere yapılan ödemelere bir sürü yöntem var. Elbette isim vermemişler ama muhtemelen Türkiye'ye gelmemiş bu arkadaşlar. Yoksa burda gördüklerinden sonra örnekleri isimleriyle verip hayranlıklarını ifade ederlerdi.
İran'daki olaylara dikkati çekenlerden birisi de İranlı bazı futbolcuların Güney Kore ile oynanan Dünya Kupası eleme maçında sahaya Musevi desteklerini belirtmek için yeşil bantlarla çıkmalarıydı. Her ne kadar devre arasında Tahran'dan gelen bir telefonla bu bantlar çıkartılsa da Ali Karimi, Mehdi Mahdavikia, Hüseyin Ka'abi ve Vahid Hashemian milli takımdan emekli edilmişler.
Hemen yanı başımızda yaşıyorlar biz bilmiyoruz. Hemen yanı başımızda ölüyorlar biz anlamıyoruz. Birbirimize çok benzediğimizi ama nedense küçük yaştan itibaren düşmanlar olarak büyütüldüğümüzü ne zaman anlayacağız? Daha da ötesi ne zaman bitireceğiz böyle büyümeyi?
Fotoğraftaki arkadaşa belki denk gelmişsinizdir. Kendisi kitaplar yazmış, Paris'te atölyesi olan Fransız bir aşçı ama zamanında Canal+ için yaptığı programın National Geographic'te gösterilmesi sayesinde her cuma akşam ve cumartesi akşamüstü memleket televizyonlarında görünüyor. Peki olayı ne bu abinin?
1966 Dünya Kupası'nda İtalya'yı yenen, çeyrek finalde ilk yarıyı Portekiz karşısında 3-0 önde kapatıp maçı Eusebio'ya 5-3 kaybeden ve futbol sahnesinden kaybolan "şer cephesi"nin en büyük ortağı Kore Halk Cumhuriyeti 2010 Dünya Kupası finallerinde. Güney Afrika'ya seyirci götürürler mi bilemem ama ister misiniz ABD ile aynı gruba düşsünler?
Giriş notu 1: Yüzüne baksan korkacağın bir balıktır fener. Kendisinin yarısından çoğu kafa olsa da geri kalan kısmının eti harikadır ve bu balığın harika kavurması olur.
Galataport ihalesini yaptık, Danıştay'dan döndü. Bu proje hayata geçseydi Tophane şu an bambaşka olacaktı, binlerce kişi orada iş imkanı bulacaktı.
Asmalımescit tarafına ilk yolumun düşüşü 1998 yılıydı. O zamana kadar Taksim dediğin Galatasaray Meydanı'nda biterdi çokları için. Sonrası ise daha sessiz vesakin bir güzergahtı. Neyse eski bir arkadaşımın amcasının bürosunun Babylon'un sokağında olmasıyla başlayan ayak alışkanlığı hatun kişinin İtalyan Kültür'e gitmesi, benim de haftanın iki günü onun çıkışına gitmemle iyice arttı.
Malum Newcastle United küme düşünce kulüp ve futbolcular satışa çıkartıldı. Aralarında almaya değmeyecekler de var üstüne atlanacaklar da. Buyrun size muhtemel bonservis ücretleri. Ne kadar bonservis ücreti ödenerek alındıklarını da yazayım ki koskoca camianın nasıl bu hallere geldiği hakkında fikir sahibi olun (fiyatlar milyon paunddur).
Ben de istiyorum bu adam kankam olsun, toplantıya giderken protokolü durdurup bana telefon etsin, "hacı haftasonu villada mangal olayına gireceğiz, erkek başına 4 hatun düşüyor, sen sadece içkini getir" desin, oğlumun nikah şahidi olsun, futbol takımı olsun protokolden maç seyrettirsin, gazeteleri televizyonları olsun, o televizyonlara çıkan İtalyan hatunlarla tanıştırsın. Çok mu şey istiyorum yahu.
Ben böyle blok yapsam rakibime bir sene tantanasını yaparım. Hele karşımdaki Kobe ise...
Severdim bu adamı. Soldan topla akışı, Barcelona'ya topukla attığı gol, önündeki Sharpe reklamıyla Manchester United'ın ilk fırtına gibi estiği dönemde çok büyük rol oynadı. Sakatlıklardan bir türlü kurtaramadı dizini, en son da İzlanda'da bıraktı futbolu. Bir de fotoğraftaki gol sevinci vardır ki gol sevinci denilince aklıma gelen ilk 5 sevinçten birisidir bu.
Geçen hafta demiştim bir fotoğraf gördüm nefessiz kaldım; aha bu da tam halidir daha da bir nefessiz bırakan.
Hoşaf gibi hissediyorum bugünlerde. Ne uyanasım var, ne işe gelesim, ne evde birşey yapasım. Paso uyuma halindeyim; yaz uykusu. Sürekli de bir gerinme halindeyim. Aklıma Thai masajı deneyimi geldi canım çekti valla.
Bizim avludan mı kalkacak cenazem? 
